<$Review Reviews Wii Gamecube GBA NGC$>

Arcadefan

zaterdag

XIII – Review

PRESENTATIE - 9
BESTURING - 7
LEVENSDUUR - 7

TOTAAL - 8



XIII is de eerste cell shaded shooter… maar is het spel ook leuk? En wat houd dat cell shading nou eigenlijk in. Cell shading is een rendering techniek om manga tekenfilms makkelijker te maken. Dus eigenlijk net als Walt Disney de computer gebruikt om hun tekenfilms sneller te ontwikkelen. Maar het gebruik van cell shading hoort dus aan de regels van de manga tekenstijl vastgebonden te zijn. En XIII doet dat heel aardig. Een veelgehoord commentaar is: wat blijft er van de grafics over wanneer je de cell shading niet mee zou rekenen? Duh, dan zijn de grafics grof… anders zou het spel niet meer op een strip lijken. Domme vraag. En alleen de fakkels en het zeezicht dat je tegenkomt waren de enige twee niet stripachtige puntjes. Persoonlijk vind ik de cell shading een goede techniek die een grafische stijl toevoegt, die de games wereld alleen maar interessanter maakt. En in XIII helpt de cell shading om de sfeer duidelijker naar voren te laten komen. En de levels zijn zo divers en mooi gemaakt, dat de oooh’s en aaah’s vaak te horen waren. Ook de muziek voegt veel toe en is deels herkenbaar en werkt deels sfeer verhogend. Zo zie ik het graag.

De besturing krijgt een 7. Dus gewoon leuk. Dat betekend niet dat ik de besturing slecht vond, maar het had een stuk nauwkeuriger gekund. Je loopt met de control stick, kijkt met de camera stick, schiet met de R-trigger en springt met de L-trigger. Helaas zit het wapen en gadget systeem verwarrend in elkaar. Gadgets wissel je met de D-pad links en rechts en D-pad omhoog is health. Dus soms als je de graplebeam wilt pakken heel je jezelf. De wapens moet je kiezen met de X-knop en Y-knop. Deze zijn in de standaard EA setup altijd gebruikt voor bukken en springen. Een kwestie van logische indeling en hier dus minder uitgewerkt. De Z-knop wordt gebruikt om te bukken en omdat je hier niet zo makkelijk bij kan doe je dit haast nooit, behalve als je door luchtschachten heen moet. De B-knop wordt gebruikt voor alt-fire. Ook een onlogische plaats. Na dit gezeur over de bediening het belangrijkste goede punt: de level design. Deze is niet alleen mooi, maar ook nog eens heel goed. Dus leuke manieren om langs gesloten deuren te komen (wat dacht je van op luchtschachten lopen boven een doucheruimte in de bajes) en moeilijke levels waar je echt tactiek moet gebruiken om langs bepaalde gedeelten te komen. Niet helemaal splinter cell, maar wel een beetje. En soms sla je ook mensen knok out omdat je er geen kogels aan wilt verspillen. Verder heb je verschillende skills, waarvan het tap…tap…tap… zien door muren heen (sixt sense), één van de belangrijkste is. Deze skill zal je ook goed moeten gebruiken, hoewel het wel eens voorkomt dat je sixt sense niet werkt. Ook het knok out slaan van mensen en andere skills zijn een leuke, hoewel veelal niet opzienbarende toevoeging.

Het spel zelf heeft 35 levels, waarvan sommige erg kort zijn. De levels worden nooit echt heel groot, maar het is soms wel moeilijk om het volgende checkpoint te bereiken. Dit voegt echter wel een goed gameplay element toe, omdat het spel zo nooit makkelijk wordt. Over het algemeen werkt dit erg goed. De single player verdient niets dan lof, want het verhaal is erg goed, en de totale speelduur ongeveer 15 uur. De single player is ook nog eens de moeite waard om meerdere keren te spelen, wat hier nog wat uurtjes aan toe voegt. Helaas kun je kunt niet quiksaven. Dus je moet niet vergeten aan het begin van de levels een hardsave te maken. Want als je per ongeluk met 5 health op een checkpoint aankomt, kun je niet meer terug. De volgende keer begin je met 25 health, maar vaak haal je het daarmee niet. De multiplayer is helaas niet erg goed uitgewerkt omdat het mikken niet heel precies gaat en open ruimtes ontbreken. De levels zijn wel qua aantal genoeg, maar doordat ze heel klein zijn is het geheel niet erg interessant.

CONCLUSIE

XIII IS EEN SPEL VOOR DE ECHTE FPS LIEFHEBBER. HET HEEFT EEN HEEL GOEDE SINGLE PLAYER MET VEEL LEVELS EN HET ZIET ER DOOR DE CELL SHADING HEEL SFEERVOL UIT. OOK DE MUZIEK IS GOED UITGEWERKT. DE EINDBAZEN ZIJN PITTIG, WAT OOK EEN PLUSPUNT IS. DE BESTURING IS VOLDOENDE EN HET SPEL WORDT ER NOOIT VERVELEND DOOR, MAAR BEPAALDE FUNCTIES ZITTEN ONDER ONLOGISCHE TOETSEN. JE MOET HET SPEL ECHTER ALLEEN OM DE SINGLE PLAYER KOPEN EN DAT IS VOOR EEN NIET FPS LIEFHEBBER MISSCHIEN EEN WAT GROTE UITGAVE.

MduTours.