F-Zero GX – Review
PRESENTATIE - 9
BESTURING - 8
LEVENSDUUR - 9
TOTAAL – 9
Arcade racing is een genre dat steeds meer in de verdrukking komt door de simulatie racing spellen. Een van de belangrijkste redenen is dat de moeilijkheidsgraad veelal hoger komt te liggen bij realistische spellen. Zo moet je in simulatie racespellen de bochten juist niet op volle snelheid nemen, maar het zo uitkienen dat je gemiddelde snelheid zo hoog mogelijk komt te liggen. Dat kan betekenen dat je juist met maar 50 km/h de bocht in gaat, om er met 110 km/h uit te komen. Maar F-Zero bewijst het bestaansrecht van arcade racing volledig, omdat arcade racing ook een hoge moeilijkheidsgraad kan hebben.
De presentatie is waarschijnlijk het meest sterke punt van F-Zero. Dat wil niet zeggen dat de technische grafics heel indrukwekkend zijn, maar vooral de artistieke grafics maken hier indruk. Om een voorbeeld te geven: dit is een van de weinige spellen waar je naast de baan gewoon 2D background ziet. De textures op de weg zijn ook niet heel gevarieerd, de voertuigen zijn niet echt heel gedetailleerd gemodelleerd en de weinige objecten rond de weg zijn zeker niet levensecht. Maar deze engine is daar ook niet op gebouwd. Nee, deze engine presteert het om de baan zo snel voorbij te laten gaan én 30 voertuigen op zulke hoge snelheden te renderen, dat je het waarschijnlijk niet eens merkt dat het spel mindere textures gebruikt. En dat het spel geen enkele hapering schijnt te kennen. Wat je ziet is het snelste en schitterendste spel wat je ooit hebt gespeelt. Snelheden van 1000 tot 2000 km/h zijn geen probleem. En de omgevingen zijn erg arcade, met verschillende thema’s (woestijn, oceaan, bossen, steden, onweer, vulkaan, snelweg & space) die qua kleuren echt spreken. Zo hebben de woestijn levels een soort zandwormen die constant achter zwevende vissen aanspringen. Deze kruizen op willekeurige tijden de weg en zijn erg indrukwekkend. Of wanneer je door een walvis wordt verrast bij het oceaanlevel, als je door een onderwater tunnel rijdt. Of dat je in het vulkaanlevel steeds zal worden afgeleid door de meteorieten die overal voorbij schieten. De sfeer is zo tekenend voor het F-Zero thema en tegelijk past het perfect in de arcade setting. Wie Daytona arcade spellen heeft gespeelt weet waar ik op doel. De muziek daarentegen is helaas middelmatig. Een techno deuntje past natuurlijk best aardig in de F-Zero wereld, aangezien dit wel futuristisch klinkt. Helaas komen deze techno deuntjes niet in de buurt van muziek van de grotere DJ’s. En die kwaliteit mag je, van een industrie die zoveel geld verdient, best verwachten. Ook de geluidjes van de voertuigen (sissen, sliden, botsen) zijn zo standaard… daar is even niet op gelet. Maar dat zal je zelf ook waarschijnlijk niet doen. Want de concentratie die dit spel van je verwacht, zal de aandacht volledig afleiden van de grafics en alle geluiden. Als de geluidsafdeling voor elkaar was geweest had ik dit spel zeker een 10 voor presentatie gegeven, maar een 9 verdient dit spel zeker.
De besturing is digitaal in plaats van analoog. Dus geef je gas met de A-knop. Ik had graag gezien dat je kon gassen met de L-trigger. Als het mogelijk was om met het gas te spelen, waren bepaalde bochten in het spel misschien wat acceptabeler geworden. Het remmen gebeurt met de B-knop, maar gas loslaten werkt precies even snel. Beiden zijn geen optie in het spel. Je behoort de A-knop gewoon constant in te drukken. En het remmen is hooguit interessant wanneer je wilt voorkomen dat je over een randje vliegt. Met de Z-knop kan je een spin uitvoeren, waarmee je vijanden van de baan kan slaan. Met de X-knop kan je vijanden opzij beuken. Deze twee knopen kan je beter omdraaien. Opzij beuken doe je nooit en de Z-knop is gewoon niet makkelijk te bereiken. Dat komt namelijk omdat de L- en R-trigger zijn gebruikt voor de rolbewegingen van het voertuig. Wanneer je bijvoorbeeld de L-trigger indrukt, zal jouw voertuig aan de rechterkant meer lucht wegstuwen, waardoor je naar links beweegt. Hierdoor is het mogelijk om veel sneller te sturen en dat is weer handig in een scherpe bocht. Maar er is nog iets mogelijk. Het komt namelijk voor dat je zelfs een bocht niet kan nemen met de trigger ingedrukt. Dat is het moment dat beide triggers van pas komen. Nu komt je voertuig echt los van de baan en kan je deze vrij om z’n as draaien, zoals met een hovercraft. Dit geeft je totale vrijheid en zo kan je van de meest zware voertuigen nog scherp sturende bolides maken.
De voertuigen zijn op verschillende manieren gewaardeerd. Zo heb je body, boost, grip en gewicht. Het gewicht bepaalt of een voertuig makkelijk of moeilijk stuurt. Een zwaar voertuig mag daarom nooit een slechte grip hebben. Met een goede grip (pas de cockpit aan in de garage) stuurt je voertuig erg direct en kan je scheepje wel eens onverwacht van de baan af vliegen omdat je teveel ingestuurd hebt. Dat kan je voorkomen door een lichtere body te kiezen (pas de romp aan) zodat je minder grip nodig hebt, maar dit heeft tevens als bijwerking dat je een mindere topsnelheid hebt en je kwetsbaarder bent. Verder kan je met een hoge boost een hoge topsnelheid behalen en ook het boosten met de Y-knop gaat sneller. Wanneer je zelf een scheepje bouwt, kan je daarom het beste een maximale booster kiezen (B, A), een cockpit met matige grip (C) en een romp die voldoende stevig is, (C, B) maar niet te zwaar is.
Nu begrijp je vast wel dat het leuk en interessant is om een goed scheepje te kiezen, maar net zo belangrijk zijn de circuits waarover je rijdt. Deze zijn geweldig. Je begint met de Ruby, Savire en Crystal cup. De Ruby cup is niet de makkelijkste, maar heeft wel de kortste banen. Hooguit kan je zeggen dat de hogere cups extremer worden. Er komen dus meer tracks in die lastiger zijn en tegelijk ook meer simpelere tracks. Elke cup heeft 5 tracks die qua speelduur best lang zijn. De sleutel tot succes is het kennen van de banen. Je moet gewoon weten waar de boosters zijn en hoe je de bochten het beste kan nemen. Als je dit weet, zullen deze drie cups in novice en standaard mode geen probleem vormen. Wanneer je ze alle drie uit hebt gespeelt op standaard, unlock je de volgende cup, de diamond cup. Deze is wat moeilijker omdat de randen totaal weg zijn, maar qua banen zelf is deze cup erg recht en makkelijk. Dan kom je aan bij de expert mode en hier zul je echt je best moeten doen. Boven in het scherm zie je de boost/levensbalk. Elke keer dat je boost, gaat er iets van je leven af. Op reparatiestroken word je weer opgeladen. Maar in expert mode gaat iedereen boosten en aanvallen, waardoor je op top speed moet rijden en alle boosts moet gebruiken om je tegenstanders voor te kunnen blijven. Dit is een echte uitdaging, lukt het je om deze 4 cups op expert uit te racen, dan unlock je de AX cup. Na de AX cup uitgespeeld te hebben, kan je nog de ovale track unlocken waar je op rijdt bij de prijsuitreiking. Een minpuntje is dat wanneer je van de track af vliegt, door een vijand of door een hobbel in de weg, je gelijk dood bent. En dat sommige tracks zo scherpe bochten hebben dat je alleen met geluk deze bochten kan nemen, wil je eerste worden. Heb je geen geluk, dan vlieg je uit de bocht en gaat er een leven van je af. Hoewel je in de practice mode wel gewoon respot hebt. Per Grand Prix heb je een beperkt aantal levens en aangezien je verplicht bent in expert mode alles te geven, zul je het spel vervloeken, wanneer je weer buiten jou schuld van de track afgegooid wordt.
In de story mode kan je 9 tracks racen, met een voorfilmpje en een eindfilmpje voor elke missie. In deze tracks heb je opdrachten, zoals wordt eerste, of vernietig de rival… maar waar het op neer komt is: aaaaaaaaaaarrrg! Hoewel de eerste twee opdrachten nog gemakkelijk zijn, grenst de derde opdracht al aan het onmogelijke. Hier heb ik meer dan 2 uur aan besteed om uit te spelen. De tracks die volgen zijn of even moeilijk, of nog veel moeilijker. Over opdracht 7 heb ik meer dan 3 uur gedaan. En helaas vrees ik dat veel mensen dus bij opdracht 3 of 4 afhaken. Waarom zijn de opdrachten zo moeilijk? Je moet namelijk perfect racen én geluk hebben. Perfect racen is te oefenen, maar de tracks in F-zero zijn vaak zo gemaakt dat je er makkelijk afvalt of dat je na 1 botsing met een randje de hele race opnieuw mag doen. De moeilijkheidsgraad die hiervoor is gekozen is een FOUT van het spel. Dit is zo moeilijk dat het afdoet aan het plezier in het spel. En dat kan nooit de bedoeling zijn.
Qua levensduur is dit spel een twijfelachtig toppertje. De Grand Prix mode is fantastisch, er zijn veel cups, veel banen per cup en veel lange banen. De moeilijkheidsgraad loopt op van eitje tot irritant, maar is zeker goed uitgebalanceerd. De moeilijkheidsgraad in de expert mode kan ik wel waarderen, hoewel winnen op 50% procent geluk en 50% stuurkunst gebaseerd is. De moeilijkheidsgraad in de story mode is naar mijn mening 80% geluk en 20% stuurkunst, waarbij het dus ook nog kan voorkomen dat je een keer wel geluk hebt en dan een stuurfoutje maakt… Duidelijk is dat ik dat teveel van het goede vind. En zeker een reden om het spel geen 10 te geven, want ik vind, dat als je betaald voor een spel, je ook het hele spel moet kunnen spelen. Dus dat je het niet kan maken om er een gedeelte in te gooien wat alleen hardcore gamers kunnen uitspelen. De mogelijkheid om je eigen voertuig te maken is iets wat ik erg kan waarderen aan het spel omdat je het zo makkelijk naar je eigen hand zet. Verder zijn alle standaard modes, zoals time-attack en multiplayer aanwezig, hoewel deze erg basic uitgevoerd zijn.
CONCLUSIE
F-ZERO IS EEN TOPPERTJE. DE PRESENTATIE EN LEVENSDUUR ZIJN BRILJANT, HOEWEL DE MUZIEK EN DE MOEILIJKHEIDSGRAAD ER VOOR ZORGEN DAT HET SPEL OP DEZE PUNTEN DE 10 NET NIET HAALT. DE BESTURING GEEFT NIET DE MOGELIJKHEID OM GAS AF TE NEMEN. IK DENK DAT DIT DE GAMEPLAY ZEKER MEER DIEPGANG ZOU GEVEN EN DAT DE STORY EN EXPERT MODE DAARDOOR MINDER OP GELUK GEBASEERD ZOUDEN ZIJN.
DIT SPEL LAAT WEL ZIEN DAT OOK ARCADE GAMES ERG LASTIG KUNNEN ZIJN. PERSOONLIJK DENK IK DAT EEN SPEL WEL UIT TE SPELEN MOET ZIJN IN EEN REDELIJKE TIJD, OMDAT HET ANDERS TEN KOSTE GAAT VAN HET PLEZIER IN HET SPEL. F-ZERO IS VAN ZICHZELF GOED GENOEG OM TE COMPENSEREN VOOR EEN MILDERE MOEILIJKHEIDSGRAAD IN DE STORY MODE OF EEN RESPOT MOGELIJKHEID IN DE GRAND PRIX MODE. EN IK DENK DAT HET GEBREK HIERAAN BETEKEND DAT VELE GAMERS NOOIT HET SPEL HELEMAAL ZULLEN ERVAREN.
MduTours.
BESTURING - 8
LEVENSDUUR - 9
TOTAAL – 9
Arcade racing is een genre dat steeds meer in de verdrukking komt door de simulatie racing spellen. Een van de belangrijkste redenen is dat de moeilijkheidsgraad veelal hoger komt te liggen bij realistische spellen. Zo moet je in simulatie racespellen de bochten juist niet op volle snelheid nemen, maar het zo uitkienen dat je gemiddelde snelheid zo hoog mogelijk komt te liggen. Dat kan betekenen dat je juist met maar 50 km/h de bocht in gaat, om er met 110 km/h uit te komen. Maar F-Zero bewijst het bestaansrecht van arcade racing volledig, omdat arcade racing ook een hoge moeilijkheidsgraad kan hebben.
De presentatie is waarschijnlijk het meest sterke punt van F-Zero. Dat wil niet zeggen dat de technische grafics heel indrukwekkend zijn, maar vooral de artistieke grafics maken hier indruk. Om een voorbeeld te geven: dit is een van de weinige spellen waar je naast de baan gewoon 2D background ziet. De textures op de weg zijn ook niet heel gevarieerd, de voertuigen zijn niet echt heel gedetailleerd gemodelleerd en de weinige objecten rond de weg zijn zeker niet levensecht. Maar deze engine is daar ook niet op gebouwd. Nee, deze engine presteert het om de baan zo snel voorbij te laten gaan én 30 voertuigen op zulke hoge snelheden te renderen, dat je het waarschijnlijk niet eens merkt dat het spel mindere textures gebruikt. En dat het spel geen enkele hapering schijnt te kennen. Wat je ziet is het snelste en schitterendste spel wat je ooit hebt gespeelt. Snelheden van 1000 tot 2000 km/h zijn geen probleem. En de omgevingen zijn erg arcade, met verschillende thema’s (woestijn, oceaan, bossen, steden, onweer, vulkaan, snelweg & space) die qua kleuren echt spreken. Zo hebben de woestijn levels een soort zandwormen die constant achter zwevende vissen aanspringen. Deze kruizen op willekeurige tijden de weg en zijn erg indrukwekkend. Of wanneer je door een walvis wordt verrast bij het oceaanlevel, als je door een onderwater tunnel rijdt. Of dat je in het vulkaanlevel steeds zal worden afgeleid door de meteorieten die overal voorbij schieten. De sfeer is zo tekenend voor het F-Zero thema en tegelijk past het perfect in de arcade setting. Wie Daytona arcade spellen heeft gespeelt weet waar ik op doel. De muziek daarentegen is helaas middelmatig. Een techno deuntje past natuurlijk best aardig in de F-Zero wereld, aangezien dit wel futuristisch klinkt. Helaas komen deze techno deuntjes niet in de buurt van muziek van de grotere DJ’s. En die kwaliteit mag je, van een industrie die zoveel geld verdient, best verwachten. Ook de geluidjes van de voertuigen (sissen, sliden, botsen) zijn zo standaard… daar is even niet op gelet. Maar dat zal je zelf ook waarschijnlijk niet doen. Want de concentratie die dit spel van je verwacht, zal de aandacht volledig afleiden van de grafics en alle geluiden. Als de geluidsafdeling voor elkaar was geweest had ik dit spel zeker een 10 voor presentatie gegeven, maar een 9 verdient dit spel zeker.
De besturing is digitaal in plaats van analoog. Dus geef je gas met de A-knop. Ik had graag gezien dat je kon gassen met de L-trigger. Als het mogelijk was om met het gas te spelen, waren bepaalde bochten in het spel misschien wat acceptabeler geworden. Het remmen gebeurt met de B-knop, maar gas loslaten werkt precies even snel. Beiden zijn geen optie in het spel. Je behoort de A-knop gewoon constant in te drukken. En het remmen is hooguit interessant wanneer je wilt voorkomen dat je over een randje vliegt. Met de Z-knop kan je een spin uitvoeren, waarmee je vijanden van de baan kan slaan. Met de X-knop kan je vijanden opzij beuken. Deze twee knopen kan je beter omdraaien. Opzij beuken doe je nooit en de Z-knop is gewoon niet makkelijk te bereiken. Dat komt namelijk omdat de L- en R-trigger zijn gebruikt voor de rolbewegingen van het voertuig. Wanneer je bijvoorbeeld de L-trigger indrukt, zal jouw voertuig aan de rechterkant meer lucht wegstuwen, waardoor je naar links beweegt. Hierdoor is het mogelijk om veel sneller te sturen en dat is weer handig in een scherpe bocht. Maar er is nog iets mogelijk. Het komt namelijk voor dat je zelfs een bocht niet kan nemen met de trigger ingedrukt. Dat is het moment dat beide triggers van pas komen. Nu komt je voertuig echt los van de baan en kan je deze vrij om z’n as draaien, zoals met een hovercraft. Dit geeft je totale vrijheid en zo kan je van de meest zware voertuigen nog scherp sturende bolides maken.
De voertuigen zijn op verschillende manieren gewaardeerd. Zo heb je body, boost, grip en gewicht. Het gewicht bepaalt of een voertuig makkelijk of moeilijk stuurt. Een zwaar voertuig mag daarom nooit een slechte grip hebben. Met een goede grip (pas de cockpit aan in de garage) stuurt je voertuig erg direct en kan je scheepje wel eens onverwacht van de baan af vliegen omdat je teveel ingestuurd hebt. Dat kan je voorkomen door een lichtere body te kiezen (pas de romp aan) zodat je minder grip nodig hebt, maar dit heeft tevens als bijwerking dat je een mindere topsnelheid hebt en je kwetsbaarder bent. Verder kan je met een hoge boost een hoge topsnelheid behalen en ook het boosten met de Y-knop gaat sneller. Wanneer je zelf een scheepje bouwt, kan je daarom het beste een maximale booster kiezen (B, A), een cockpit met matige grip (C) en een romp die voldoende stevig is, (C, B) maar niet te zwaar is.
Nu begrijp je vast wel dat het leuk en interessant is om een goed scheepje te kiezen, maar net zo belangrijk zijn de circuits waarover je rijdt. Deze zijn geweldig. Je begint met de Ruby, Savire en Crystal cup. De Ruby cup is niet de makkelijkste, maar heeft wel de kortste banen. Hooguit kan je zeggen dat de hogere cups extremer worden. Er komen dus meer tracks in die lastiger zijn en tegelijk ook meer simpelere tracks. Elke cup heeft 5 tracks die qua speelduur best lang zijn. De sleutel tot succes is het kennen van de banen. Je moet gewoon weten waar de boosters zijn en hoe je de bochten het beste kan nemen. Als je dit weet, zullen deze drie cups in novice en standaard mode geen probleem vormen. Wanneer je ze alle drie uit hebt gespeelt op standaard, unlock je de volgende cup, de diamond cup. Deze is wat moeilijker omdat de randen totaal weg zijn, maar qua banen zelf is deze cup erg recht en makkelijk. Dan kom je aan bij de expert mode en hier zul je echt je best moeten doen. Boven in het scherm zie je de boost/levensbalk. Elke keer dat je boost, gaat er iets van je leven af. Op reparatiestroken word je weer opgeladen. Maar in expert mode gaat iedereen boosten en aanvallen, waardoor je op top speed moet rijden en alle boosts moet gebruiken om je tegenstanders voor te kunnen blijven. Dit is een echte uitdaging, lukt het je om deze 4 cups op expert uit te racen, dan unlock je de AX cup. Na de AX cup uitgespeeld te hebben, kan je nog de ovale track unlocken waar je op rijdt bij de prijsuitreiking. Een minpuntje is dat wanneer je van de track af vliegt, door een vijand of door een hobbel in de weg, je gelijk dood bent. En dat sommige tracks zo scherpe bochten hebben dat je alleen met geluk deze bochten kan nemen, wil je eerste worden. Heb je geen geluk, dan vlieg je uit de bocht en gaat er een leven van je af. Hoewel je in de practice mode wel gewoon respot hebt. Per Grand Prix heb je een beperkt aantal levens en aangezien je verplicht bent in expert mode alles te geven, zul je het spel vervloeken, wanneer je weer buiten jou schuld van de track afgegooid wordt.
In de story mode kan je 9 tracks racen, met een voorfilmpje en een eindfilmpje voor elke missie. In deze tracks heb je opdrachten, zoals wordt eerste, of vernietig de rival… maar waar het op neer komt is: aaaaaaaaaaarrrg! Hoewel de eerste twee opdrachten nog gemakkelijk zijn, grenst de derde opdracht al aan het onmogelijke. Hier heb ik meer dan 2 uur aan besteed om uit te spelen. De tracks die volgen zijn of even moeilijk, of nog veel moeilijker. Over opdracht 7 heb ik meer dan 3 uur gedaan. En helaas vrees ik dat veel mensen dus bij opdracht 3 of 4 afhaken. Waarom zijn de opdrachten zo moeilijk? Je moet namelijk perfect racen én geluk hebben. Perfect racen is te oefenen, maar de tracks in F-zero zijn vaak zo gemaakt dat je er makkelijk afvalt of dat je na 1 botsing met een randje de hele race opnieuw mag doen. De moeilijkheidsgraad die hiervoor is gekozen is een FOUT van het spel. Dit is zo moeilijk dat het afdoet aan het plezier in het spel. En dat kan nooit de bedoeling zijn.
Qua levensduur is dit spel een twijfelachtig toppertje. De Grand Prix mode is fantastisch, er zijn veel cups, veel banen per cup en veel lange banen. De moeilijkheidsgraad loopt op van eitje tot irritant, maar is zeker goed uitgebalanceerd. De moeilijkheidsgraad in de expert mode kan ik wel waarderen, hoewel winnen op 50% procent geluk en 50% stuurkunst gebaseerd is. De moeilijkheidsgraad in de story mode is naar mijn mening 80% geluk en 20% stuurkunst, waarbij het dus ook nog kan voorkomen dat je een keer wel geluk hebt en dan een stuurfoutje maakt… Duidelijk is dat ik dat teveel van het goede vind. En zeker een reden om het spel geen 10 te geven, want ik vind, dat als je betaald voor een spel, je ook het hele spel moet kunnen spelen. Dus dat je het niet kan maken om er een gedeelte in te gooien wat alleen hardcore gamers kunnen uitspelen. De mogelijkheid om je eigen voertuig te maken is iets wat ik erg kan waarderen aan het spel omdat je het zo makkelijk naar je eigen hand zet. Verder zijn alle standaard modes, zoals time-attack en multiplayer aanwezig, hoewel deze erg basic uitgevoerd zijn.
CONCLUSIE
F-ZERO IS EEN TOPPERTJE. DE PRESENTATIE EN LEVENSDUUR ZIJN BRILJANT, HOEWEL DE MUZIEK EN DE MOEILIJKHEIDSGRAAD ER VOOR ZORGEN DAT HET SPEL OP DEZE PUNTEN DE 10 NET NIET HAALT. DE BESTURING GEEFT NIET DE MOGELIJKHEID OM GAS AF TE NEMEN. IK DENK DAT DIT DE GAMEPLAY ZEKER MEER DIEPGANG ZOU GEVEN EN DAT DE STORY EN EXPERT MODE DAARDOOR MINDER OP GELUK GEBASEERD ZOUDEN ZIJN.
DIT SPEL LAAT WEL ZIEN DAT OOK ARCADE GAMES ERG LASTIG KUNNEN ZIJN. PERSOONLIJK DENK IK DAT EEN SPEL WEL UIT TE SPELEN MOET ZIJN IN EEN REDELIJKE TIJD, OMDAT HET ANDERS TEN KOSTE GAAT VAN HET PLEZIER IN HET SPEL. F-ZERO IS VAN ZICHZELF GOED GENOEG OM TE COMPENSEREN VOOR EEN MILDERE MOEILIJKHEIDSGRAAD IN DE STORY MODE OF EEN RESPOT MOGELIJKHEID IN DE GRAND PRIX MODE. EN IK DENK DAT HET GEBREK HIERAAN BETEKEND DAT VELE GAMERS NOOIT HET SPEL HELEMAAL ZULLEN ERVAREN.
MduTours.
posted by arcadefan at
5:27 p.m.
